... بعضی ها می گن وقتی هر روز یه مسیری رو میری و بر می گردی همه چی برات تکراری می شه و دیگه هیچ جذابیتی وجود نداره مخصوصا وقتی که این مسافرت کوتاه با مترو باشه!!! ولی من می دونم که این حرف رو کسایی می زنن که تمام طول مسیر رو یا خوابن یا با چشمای خستشون به مناظر بیرون خیره می شن و انگار قراره از این مناظر یه چیز خارق العاده ای گیرشون بیاد!!!
تا حالا دیدید که ۲ نفر وارد یه جا بشن و ۴ نفر از اون جا بیان بیرون؟! آره؟! من دیدم ولی...
۳ روز پیش وقتی سوار متروی کرج-گلشهر شدم همراه من ۲ تا خانم سوار واگن ما شدن و چشمتون روز بد نبینه!!! ابتدا به ساکن از اینکه در واگن هنوز آقایی وجود نداشت احساس نارضایتی کردن و گفتن کاش به واگن دیگه رفته بودن و تمام این نارضایتی با صدای بلند ادا می شد!!! و وقتی عده زیادی از آقایان به سمت واگن هجوم آوردن یکی از اون ها گفت: آخ جوووووون! و این دو کلمه رو طوری گفت که مو بر تن من از چندش صاف شد!!! و بر عکس باعث خندیدن خانمی شد که کنار من نشسته بود!!! و خندیدن خانم... و تمام طول مسیر این خانم ها با صدای رسا و واضح خود از مسائلی سخن می گفتن که آقایون در واگن همه به هر بهانه که شده می خواستند سر در بیاورند که این خانم ها که هستند؟! چه شکلی هستند؟! و خانم کنار دستی من از خنده داشت می مرد که کاش می مرد چون خنده های او بیشتر از صحبت های اونها عذابم می داد...شاید الان بگید از چه چیزای بیخودی عصبانی می شه ولی اگه قیافه مردای تو واگن رو می دیدین دوست داشتید زمین دهن باز می کرد و شمارو می بلعید!!!
به هر زحمتی بود با گوش دادن به موسیقی و مطالعه و... نصف بیشتر دیالوگ هاشونو نشنیدم ولی از خنده های مزخرف کنار دستیم می تونستم حدس بزنم که چی دارن می گن...(ببخشید که نمی تونم حتا جمله ای از دیالوگ هاشونو براتون بگم)...قطار در ایستگاه کرج ایستاد و من با عجله بلند شدم که فرار کنم و در کمال تعجب(احمقانم)دیدم که همان ۲ خ.ا.ن.م از واگن بیرون اومدن و زیر بازوی ۲ آ.ق.ا رو گرفتن و با یه سری حرکت های خاص خودشون از ایستگاه مترو دور شدن...شاید فکر کنید دارم حرف بیخودی می زنم ولی باور کنید نصف بیشتر آقایون تو واگن آرزوشون بود که اونا جای اون ۲ تا جوون سعادتمند بودن!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!ولی افسوس که هوا سرد بود و اونا باید به ایستگاه گلشهر می رفتن!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
***
از وجود این زنها ناراحت نیستم چون اونها انتخاب کردن که اینجوری زندگی کنن...ولی... نمی دونم چی باید بگم...فقط اینکه...شاید روزی...زمانی...گاهی اوقات...وقتی قکر می کنم...نمی دانم!!!

مژه هایم می ریزند
تک تک
به آرزوهایم می رسم
یک یک!

                                                                                                   شیوا.ش